Vaskršnji ponedjeljak obilježava početak Svijetle nedjelje, perioda koji se smatra produžetkom najvećeg hrišćanskog praznika – Vaskrsa. Ova sedmica u narodu je poznata i kao “trapava”, odnosno “bijela”, jer tokom nje ne važe uobičajena pravila posta, pa se ne posti ni u srijedu ni u petak.
Naziva se i Tomina nedjelja, po apostolu Tomi, čije se ime vezuje za ovaj period nakon Vaskrsa. U duhu praznika, širom pravoslavnog svijeta nastavljaju se slavlja, porodična okupljanja i posjete najbližih.
Običaj nalaže da se u domove primaju gosti – rodbina, kumovi, prijatelji i komšije, pa čak i oni koji dolaze iz udaljenijih krajeva. Kao znak dobrodošlice, svakom gostu daruje se obojeno vaskršnje jaje, simbol novog života i vaskrsenja.
U mnogim mjestima organizuju se litije, koje imaju poseban značaj u ovom periodu. Jedan od najpoznatijih običaja vezan je za manastir Hilandar, gdje monasi nakon jutarnje službe izlaze iz porte noseći ikonu Bogorodice Trojeručice, što predstavlja snažan duhovni događaj za vjernike.
Narodna vjerovanja takođe prate ovu sedmicu. Smatra se da je Vaskršnji utorak jedini “dobar utorak” u cijeloj godini, dok se za Svijetlu srijedu kaže da će godina biti posebno rodna ukoliko je noć vedra i zvjezdana.
U Crnoj Gori, kao i u većini pravoslavnih zemalja, drugi dan Vaskrsa obilježava se kao neradni dan, što dodatno doprinosi prazničnoj atmosferi i omogućava ljudima da vrijeme provedu sa porodicom i prijateljima.
